Tag Archives: Polskie misje archeologiczne

Wykopaliska w Kuwejcie okiem Uczestnika! (aktualizacja 29.02.2012)


W dniu dzisiejszym Archeologia Wschodu pragnie przedstawić artykuł autorstwa Krzysztofa Kiersnowskiego,  studenta IV roku archeologii w Instytucie Archeologii na Uniwersytecie Warszawskim. Krzysztof zaznajomi Czytelników ze znaleziskami i ogólną charakterystyką stanowisk kopanych przez polsko-kuwejcką misję archeologiczną w Kuwejcie prowadzoną przez prof. Piotra Bielińskiego okiem uczestnika ostatniej z nich, która miała miejsce jesienią minionego roku 2011.

Polsko-kuwejckie wykopaliska w północnym Kuwejcie.

by Krzysztof Kiersnowski

Na początku grudnia dobiegła końca siódma kampania wykopaliskowa Polsko-Kuwejckiej Misji Archeologicznej w Kuwejcie. Badania opierają się na współpracy Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW z Narodową Radą Kultury i Sztuk Pięknych Kuwejtu. Prace wykopaliskowe odbywają się dwa razy w roku. Jesienna misja, w której brałem udział, prowadzona jest przez prof. Piotra Bielińskiego.

Tegoroczne jesienne badania trwały pięć tygodni i skupiały się na osadzie z okresu Ubaid, odkrytej kilka lat temu przez archeologów kuwejckich. Polacy prowadzą badania na tym stanowisku, które nosi nazwę Bahra 1, od 2009 roku. Osada znajduje się na pustyni As-Sabbiya w północnym Kuwejcie (mapa 1). Celem ekspedycji było poznanie zasięgu osady. Jej rozmiar okazał się dużą niespodzianką. Mimo, że ograniczony czas badań nie pozwolił na odkrycie zasięgu całej osady, już teraz wiadomo, że jest ona jedną z największych spośród znanych osad z tego okresu w rejonie Zatoki Perskiej (vel Arabskiej).

Mapa 1. Położenie stanowiska.

Osada była zamieszkana w okresie kultury Ubaid, istniejącej od początku VI tysiąclecia do połowy IV. Ceramika znajdowana na stanowisku, posiadająca charakterystyczne dla tego okresu kształt oraz malowane wzory pozwala na datowanie osady na fazy 3 i 2/3 tego okresu. Na terenie stanowiska eksplorowane są kamienne mury. Wzniesione są na niewielką wysokość z lokalnego piaskowca, łatwo dostępnego w okolicy. Wyższe partie murów musiały być zbudowane z innego materiału, nie zostawiającego po sobie śladów – brak na stanowisku gruzowisk świadczących o zawalonych ścianach, czy też zniszczonych murach z cegły mułowej. Przypuszczalne mieszkańcy osady do wznoszenia ścian używali materiałów organicznych, np.  plecionek roślinnych wzmocnionych błotem.

Oprócz fragmentów budynków zostały odkryte w tym sezonie także powiązane z nią instalacje gospodarcze. W większości były to zapewne paleniska zbudowane ze stojących na sztorc i ustawionych w kręgu płaskich kamieni. Około 50 metrów na północ od głównej części osady, pod skałą osłaniającą osadę od północno-zachodnich wiatrów odkryto około dziesięciu owalnych skupisk kamieni, których przeznaczenia nie udało się określić, ze względu na całkowity brak materiału i śladów wskazujących na funkcję owych skupisk.

Materiał znajdowany w osadzie to w głównej mierze duże ilości muszli, nieraz całe ich skupiska, które z pewnością zostały utworzone w wyniku ludzkiej działalności – ich naturalne pochodzenie zostało wykluczone dzięki badaniom geologicznym określającym zasięg zatoki w starożytności. Na stanowisku znajdywana jest także ceramika oraz narzędzia kamienne, różnego rodzaju muszlowe paciorki, a także krzemienne wiertniki, które służyły do przewiercania muszli. Ze względu na różnorodność znalezisk w badaniach bierze udział wielu specjalistów – ceramolog, specjalista od narzędzi krzemiennych, konserwator, geodeta oraz geolog. W tym roku część materiału kostnego z osady została oddana do badań archeozoologicznych, planowane są też kolejne badania specjalistyczne.

Pomimo trzech sezonów badań, z osadą wiąże się wciąż wiele pytań – gdzie było źródło wody pitnej dla jej mieszkańców? Czym się żywili? Czym się zajmowali? Odpowiedzi na te pytania mamy nadzieję uzyskać dzięki następnym sezonom badań.

Więcej informacji na temat polskich badań w Kuwejcie można znaleźć na stronie Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej:

http://www.pcma.uw.edu.pl/index.php?id=26&L=0.

Polecam lekturze także raport z wykopalisk na pustyni As-Sabbiya w latach 2007-2010, znajdujący się w bibliotece IA UW1 oraz artykuły znajdujące się pod adresami:

http://www.arabtimesonline.com/Portals/0/PDF_Files/pdf11/dec/05/06.pdf

http://www.kuwaittimes.net/read_news.

phpnewsid=NjU3NTA0OTI3Mw%3D%3D&mid=5487

1 Kuwaiti – Polish Archaeological Investigations In Northern Kuwait; As-Sabbiya 2007-2010, Warsaw – Al-Jahra 2011, National Council for Culture, Arts and Letters, Kuwait oraz Polish Centre of Mediterranean Archaeology, University of Warsaw

Pracę na kapryśnej w pogodę pustyni umilały wypasane w okolicy stada wielbłądów!

This slideshow requires JavaScript.


Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 51 other followers

%d bloggers like this: